انيشتين يك سلام ناشناس، البته مي بخشي

. . .

اجازه ده كه با دست لطيف خويش بنوازم

به نرمي، چين پيشاني افكار بلندت را

. . .

انيشتين آفرين بر تو، انيشتين ناز شست تو

نشان دادي كه جرم و جسم چيزي جز انرژي نيست

. . .

انيشتين صدهزار احسن، وليكن صدهزار افسوس

حريف از كشف و الهام تو دارد بمب مي سازد

انيشتين اژدهاي جنگ

جهنم كام وحشتناك خود را باز خواهد كرد

دگر پيمانه عمر جهان لبريز خواهد شد

دگر عشق و محبت از طبيعت قهر خواهد كرد

. . .

انيشتين بغض دارم در گلو، دستم به دامانت

نبوغ خود به كار التيام زخم انسان كن

سر اين ناجوانمردان سنگين دل به راه آور

نژاد و كيش و مليت يكي كن، اي بزرگ استاد

زمين يك پايتخت امپراتوري وجدان كن ...

به اين وحشي تمدن گوشزد كن حرمت ما را

پا فراتر نه

. . .

خدا را نيز پيدا كن !!                       

                                                              نامه استاد شهريار به انيشتين