«مي‌خواهم فرياد بکشم. اگر فرياد نکشم خفه مي‌شوم. چيزي تو گلويم گير کرده. چيزي مثل يک کوه.» سفر به گراي 270 درجه ـ صفحه 176

«سفر به گراي 270 درجه» بيشتر شبيه آن دسته از فيلمهاي مستند جنگي است که هيچوقت اجازه رفتن روي آنتن را پيدا نمي‌کنند تا يک رمان کلاسيک درباره دفاع مقدس. يک روايت به شدت واقع‌گرايانه است از خط مقدم بزرگترين عمليات دوران دفاع مقدس يعني «کربلاي 5». روايتي که بي‌پروايانه خود «جنگ» را به نمايش مي‌گذارد. جنگ خالص و پر وضوحي که تلخ و سرد است و درونش فاصله ميان مرگ و زندگي، يکي دو سانتي‌متر بيشتر نيست. جنگي که به حق، اگر «دفاع» نبود، مقدس هم نبود.
«سفر به گراي 270 درجه» آنقدر به قلب يک پيروزي نزديک است که ديگر نام و سال و مکان عمليات و تاثيرات عميقش در آرايش بعدي کشورهاي حامي رژيم بعثي صدام، از ياد خواننده رخت برمي‌بندد. گويي روايت مانايي از رنجهاي هميشگي حق در برابر باطل است. رنجهايي که عميقند و نسلها بر پيکره يک جامعه طرحي از خود به يادگار مي‌گذارند.

مشخصات رمان:
سفر به گراي 270 درجه ـ احمد دهقان ـ چاپ اول (1375): نشر صرير ـ چاپ دوم (1384): انتشارات سوره مهر ـ 264 صفحه ـ 2400 تومان