شعر دوست داشتني ومورد علاقم با صداي محمد اصفهاني:

با زمين خيلي غريبم با هواي تو صميمي
ديده بودمت هزار بار تو يه روياي قديمي

به نگاه چشم گريون يه فرشته رو زميني
چشامو به روت مي بندم تا که اشکامو نبيني

با تو فرياد يه عمرُ  و ميکشم تا اوج باور
دلاي آبي هميشه ميمونن بي يار و ياور 

از کجا بايد شروع کرد قصه ي عشقو دوباره
تا همه بغضهاي عالم سر عاشقي نباره؟ 

غربت آرزوهامون دل طاقتو شيکونده
نگو تو شهر حقيقت واسه ما جايي نمونده 

نگو ديره واسه گفتن؛ سهمم از دنيا همينه
که تو تنهايي شبهام کسي اشکامو نبينه