اشبه الناس خلقَ و خُلق برسول الله

تولد بزرگ مرد کربلا و روز جوان مبارک

گفتم حالا به این مناسبت برای اشنایی بیشتر با این شاهزاده چند تا نکته

رو بهتون بگم که احتمالا تا بحال نشنیده اید (یادگاری بمونه ) :

۱.باور اکثر مردم اینه که ایشون در زمان واقعه کربلا ۱۸ ساله بوده اند

اما ایشون در ان ایام ۲۷ سال داشته اند !

۲. باز به گمان ما وقتی می گوییم السلام علیک یا علی ابن الحسین (ع)

منظور از این علی امام زین العابدین است

ولی منظور از علی ذکر شده در زیارت عاشورا علی اکبر است .

يا علي مددي

يك سند تاريخى انگليسى به صراحت گوياى آن است كه در سال 61 هجرى

 آسمان بريتانيا خون گريست!

بسم الله الرحمن الرحیم

روايات شيعه وديگر فرق اسلامى بر اين نكته همداستان است كه شهادت امام حسين عليه السلام در روز دهم محرم الحرام سال 61 هجرى صرفاً يك حادثه معمولى در تاريخ اسلام يا تاريخ بشرى نبود، بلكه مطابق روايات اسلامى اين حادثه دردناك به عالم تكوين پيوند خورده است وزمين وآسمان وحور وساكنان بهشت بر اين حادثه اندوهگين شدند وپيامبران از حضرت آدم ابوالبشر عليه السلام تا پيامبر خاتم صلى الله عليه وآله همگى در اين واقعه به اظهار همدردى پرداختند وسالها پيش از وقوع اين حادثه جانسوز هرگاه نزد آنان از امام حسين عليه السلام ياد شده، يا از سرزمين كربلا گذشته اند، براى آن حضرت اشك ريخته اند. در زير به برخى از شواهد اين مطلب اشاره مى كنيم:
• امام صادق عليه السلام خطاب به جد بزرگوارشان امام حسين عليه السلام عرضه مى دارند: وضمّنَ [الله] الارضَ ومن عليها دمَكَ وثارَك؛ وخداى متعال مسئوليت خون وخون خواهى تو را بر دوش زمين وزمينيان نهاده است.
• حضرت ابراهيم ـ عليه وعلى نبينا وآله صلوات الله ـ هنگامى كه از سرزمين كربلا مى گذشت، از اسب به زمين افتاد وخون سرش براى همراهى با خون سيدالشهدا عليه السلام جارى شد.
• حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف خطاب به جد بزرگوارشان عرضه مى دارند: ولطمت عليك الحور العين؛ در مصيبت تو حوران بهشتى لطمه به [صورت وسينه] مى زدند.
• در حديث شريف آمده است: نخستين كسى كه در مدينه براى شهادت امام حسين عليه السلام صدا به گريه وزارى بلند كرد «ام سلمه» همسر پيامبر صلى الله عليه وآله بود. آن حضرت شيشه اى محتوى مقدارى خاك به او دادند وفرمودند: جبرئيل به من خبر داد وگفت: هرگاه از اين خاك خون جوشيد بدان كه حسين كشته شده است. ام سلمه اين خاك را نگاه داشت وپيش از شهادت امام حسين عليه السلام هر ساعت بدان مى نگريست. هنگامى كه ديد از آن خاك خون جوشيد، فرياد زد: واحسيناه، وا ابن رسول الله! تمام زنان با شنيدن صداى او به گريه وزارى پرداختند ومدينه از بانگ گريه وناله پر شد.
• در برخى از احاديث تصريح شده است در روز عاشورا آسمان خون گريست. براى مثال حضرت زينب در روز عاشورا به مردم فرمودند: أو عَجِبتم أن مَطَرت السماءُ دماً؛ آيا از اين كه آسمان خون گريسته است شگفت زده شده ايد؟
• در كتب عامه آمده است: لما قتل الحسين اسودّت السماء وظهرت الكواكب نهاراً حتى رأيت الجوزاء عند العصر وسقط التراب الأحمر؛ راوى مى گويد: هنگامى كه [امام] حسين [عليه السلام] به شهادت رسيد آسمان تيره وتار شد وستاره ها در روز مشاهده شدند ومن ستاره جوزا را هنگام عصر مشاهده كردم. هم چنين در آن روز خاك سرخ از آسمان بر زمين پاشيده شد.
• مورخان آورده اند كه در اين روز در بيت المقدس هر سنگ را كه پشت و رو مى كردند، زير آن خون تازه مى ديدند وپديده خورشيد گرفتگى تا سه روز ادامه يافت.
روايت زير مؤيد اين معناست:
زيدبن عمر كندى به نقل از ام حيان گفت: وقتى امام حسين عليه السلام به شهادت رسيد، تا سه روز خورشيد گرفته بود وهر كس روغن به چهره اش مى ماليد چهره اش به جاى آن كه خنك شود مى سوخت وهر سنگ را كه در بيت المقدس پشت و رو مى كردند، زير آن خون تازه مى ديدند.

سند انگليسي

اين سند تاريخى نيز اين حقيقت را تأييد مى كند. در صفحه 38 كتاب وقايع دوران انگلو ساكسون ( (THE ANGLO – SAXON CHRONICLEترجمه وويرايش ميشل اسوانتون (SWANTON MICHAEL) ـ كه در 1996 ميلادى در انگلستان به چاپ رسيده و در سال 1998 ميلادى از سوى دانشگاه Exeter در ايالت نيويورك تجديد چاپ شده است ـ چنين آمده است:

 Here in Britain there was Bloody rain, and milk and butter were turned to blood

معناى عبارت فوق چنين است:
در سال 685 ميلادى اين جا در بريتانيا آسمان خون باريد وهر جا شير يا كره خوراكى بود تبديل به خون شد يا رنگ آن سرخ گرديد.
اگر زمان ياد شده (يعنى سال 685 ميلادى) را به سال هجرى تبديل كنيم، اين زمان با سال 61 هجرى قمرى مطابق خواهد بود؛ يعنى همان سالى كه سيد وسالار شهيدان وآزادگان حضرت ابا عبدالله الحسين عليه السلام به همراه اصحاب وخاندانش به شهادت رسيدند.

الا لعنة الله على أمة قتلت ابن بنت نبيها

در تاریکی شب کنار کعبه ایستاده بودند و به صدای محمد که داشت قرآن میخواند گوش میکردند....اصلا" متوجه روشن شدن هموا نشده بودند.با طلوع خورشید چهره های همدیگر را دیدندو....

-تو اینجا چه کار میکنی؟

-خودت برای چه از دیشب تا به حال این جا ایستاده ای؟

-هر دوی شما حماقت کرده اید نمی گویید....

-پس شما چه؟

-من می خواستم بدانم این که ادعای پیامبری میکند چه چیزی در چنته دارد.همین!

-خجالت بکشید سحرتان کرده برای شما زشت است.

-یکبار که عیبی ندارد قول بدهیم دیگر این بار پیدایمان نشود.آخر...

-بله اگر مردم مارا این جا ببینند روزگارمان سیاه میشود

-بهتر است زودتر برویم آفتاب کاملا" بیرون آمده است.

 من رقیــــه دخترشیرین زبان شــــــــاه دینم

غنچه ی پژمرده ی بـــــــاغ امیــــرالمومنینم

هردوعالم دردعا،محتاج دست کوچک مــــن

تاابدحاجـــت رواگردنــــدازیک آمینــــــــــــــــم

پاک سوزدهرکه خواندسطری ازشرح کتابــم

دلبرومحبوبــــــــــــه ی محبوب دلبرآفرینـــــم

کربــــلا درروزعاشورابـــــلاانـــــــدربــــــــلابـود

دوربـــــابـــــایم بگردم،مبتـــــــلادرمبتــلابـــود

من هم آخـــرنازنینــــم،نازنینــــم،نازنینـــــــم

نوگــــــل آن عشقبـــــازاولیـــــــن وآخرینـــــم

گر تو خواهی در جهان هر دم شوی با افتخار

واجب است ای دل بخوانی این سخن معشوق وار

لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار

هر که خواهد در جهان هستی و فخر و اعتبار

گو بخواند هر دمی این جمله را با افتخار

لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار

عاشقی در مکتبش جلوه کند بیش از هزار

عاشق است هر کس که گوید این سخن را بی قرار

لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار

شیر حق مولای من ای جلوه ای از کردگار

تا که عشقت را بفهمم گویم این بی اختیار

لافتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار

گاه مستم من گهی بیدار و گه گه هوشیار

گویم این جمله که باشد در جهان با اعتبار

لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار